Terug naar blog

Blog



De moderne mens

De moderne mens

Ik probeer een modern mens te zijn. Ik post steeds minder brieven, ik mail steeds meer. Ik heb geen huistelefoon. Wil je me bellen? Ik heb een mobiel. Ik heb Facebook. Exclusieve digitale vrienden. Een blog.
Ik haal geen meningen uit de krant, ik genereer ze onder het online artikel. Dat is een nadeel van de moderne tijd: kunt de deur niet meer uitlopen zonder een positie te hebben ingenomen. Zeggen: 'dat artikel heb ik nog niet gelezen', of: 'ik heb het nieuws nog niet gezien', dat gaat niet meer. Het enige wat je nog kunt zeggen is: 'de krant, die heb ik allang niet meer.'

Ik behoor tot de nieuwe tijd. Ik ben 2.0, sociaal, beweegbaar én digitaal. Wat bedoel ik daarmee? Ik download de upgrades voor de interface van mijn sociale media in de trein. Ik leef het bandeloze breedbandleven, zeg maar. Ik zit op een spoor en rijd de toekomst in.

Ja, de toekomst. Het beloofde land. Maar sommige dingen blijven vastzitten in het verleden: ik moet eten. Brood, kaas, eieren. Hoeveel apps daarvoor ook ontwikkeld worden (hoe de eieren te koken, waar de kaas te kopen, om alvast een tafeltje te reserveren in die ene lunchtent): dat eten moet ik zelf doen.
En - mijn excuses voor het hieruit voortkomende onderwerp - nadat ik heb gegeten moet ik, vroeg of laat, naar de wc.

Daar is nog geen app voor. De wc. Je zou kunnen zeggen dat je de moderniteit van een samenleving kunt aflezen aan internetgebruik, de vrijheid in de publieke ruimte, van mijn part aan de applicaties om taxi's te bestellen, weersvoorspellingen te krijgen, nieuwsfeeds te stroomlijnen of treinkaartjes te bestellen. Maar plat gezegd: als je in een trein van de NS zit en je moet naar de wc, dan heb je een probleem. Want dan moet je terug naar het verleden. Treinen die je uitwerpselen direct op het spoort lozen; wat moet de moderne mens daar nou van vinden? Volgens mij is die tijd wel geweest, dat je je uitwerpselen simpelweg in de gracht gooide of op het spoor liet liggen en er geen verantwoordelijkheid voor nam.

U kunt dan ook reageren op mijn blog.